2007/Jan/25

มาลงแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าจะชอบกันรึเปล่า ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่หรอก ออกแนวเกริ่นๆเรื่องมากกว่า บางคนอ่านแล้วอาจจะงง แต่ว่าเดี๋ยวพอตอนต่อๆไปเนื้อเรื่องมันจะค่อยๆเฉลยออกมาเอง ภาษาที่ใช้อาจจะไม่ค่อยดีนะค่ะ อาจจะสู้เรื่องมายบูไม่ได้ เพราะเรายังไม่ค่อยชินกับการแต่งฟิคแนวนี้เท่าไหร่ มีอะไรก็คอมมเนท์ทิ้งไว้ได้เลยนะค่ะ เราจะได้เอาไปปรับปรุง

อ่านกันสนุกนะค่ะ

title :: fairy tale

author :: miharu
charactor :: tackey & tsuabsa

tomo & toma

eiji & kumi

category :: fantasy fiction

...สิ่งที่ก่อกำเนิดทุกอย่างบนโลกนี้ก็คือธรรมชาติ ในทางกลับกันสิ่งที่ทำลายทุกอย่างก็คือธรรมชาติเช่นกัน สัตว์แห่งเทพจะตื่นจากการหลับไหล เทพผู้เป็นอมตะจะถุกปลดปล่อยจากพันธะเวลาที่ตัวเองกำหนดขึ้นเพื่อหาหินหินศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 8 อันเป็นกุญแจที่จะไขไปสู่ความอยู่รอด...

อ่านอีกแล้วเหรอพี่

มีอะไรรึเปล่าโทโมฮิสะ ร่างผิวสีน้ำผึ้งในขุดนักเรียนไม่ได้ตอบคำถาม แต่หันกลับไปถามร่างสมส่วนที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องแทน มือเรียวยาวโบกนิดๆก่อนที่หนังสือจะหายไปกับตา

คุมิจังเรียกแหนะ ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มนิดๆแทนคำขอบคุณให้น้องชายก่อนจะเดินลงดาดฟ้าไป ดวงตากลมโตของโทโมฮิสะเหล่ขึ้นไปบนท้องฟ้าเล็กน้อย เมฆสีขาวลอยที่บังแสงอาทิตย์เมื่อครู่ค่อยๆจางออกช้ากลับไปรวมอยู่ที่ทิศเหนือ น้ำใสบริสุทธ์จากท้องฟ้าหยดลงบนมือของโทโมฮิสะ ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินตามพี่ชายลงบันไดไป

***************

งานแสดงอัญมณีที่ฟุคุโอกะ ดวงตากลมโตกวาดอ่านรายละเอียดที่อยู่บนใบปลิวที่ได้รับมา

เห็นเทพีนั่นเรือเปล่า..ซึบาสะ หญิงสาวในชุดนักเรียนเอ่ยพลางชี้ไปที่มุมบนของใบปลิว รูปปั้นที่ได้รับการแกะสลักออกมาเป็นรูปหญิงสาวอย่างอ่อนช้อยคือไฮไลท์ของงานนี้ เพชรเม็ดงามที่ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสิบของเพชรที่เนื้อดีที่สุดในโลกที่อยู่บนมือของรูปปั้น แต่ดวงตากลมโตของคนที่ถูกเรียกว่าซึบาสะกลับไม่ได้จับจ้องอยู่ที่เพชรที่มีมูลค่าหลายล้าน หินสีฟ้าใสด้านๆไม่ได้แวววาว ไม่ได้โดดเด่นบริเวณตาของรูปปั้นกำลังถูกจับจ้องโดยดวงตาสีน้ำตาลอ่อน

อัญมณีของเต่า....สัตว์เทพแห่งน้ำ

คืนนี้รูปปั้นจะถูกเคลื่อนย้าย จะเป็นการง่ายกว่าถ้าจะไปเอามา หญิงสาวยิ้มให้นิดๆ ซึบาสะเปิดฝาครอบเปียโนก่อนจะพรมนิ้วลงไปช้าๆ เสียงดนตรีเพลงวอลซ์ดังก้องภายในห้องดนตรีของโรงเรียน กระแสลมอุ่นพัดผ่านห้องดนตรี

ถ้าเรามองเห็นตัวโน๊ตของเปียโนได้ ทุกคนคงสัมผัสได้ถึงตัวโน๊ตที่กำลังเริงระบำอยู่ในอากาศ เคลื่อนไหวอย่างเป็นจังหวะตามเพลงเสียงขึ้นลง จังหวะเพลงสนุกสนานที่ไม่ได้ถูกเร่งเร้าหรือกระแทกกระทั้น ชวนให้จินตนาการถึงภูติตัวจิ๋วที่อยู่คู่กับดอกไม้ป่า ภูติตัวเล็กที่คอยขับกล่อมผู้คนดัวยบทเพลงสนุกสนานและเรื่องราวที่เป็นตำนาน

little fairy walz

***************

ค่อยๆนะ เข็นขึ้นไปช้าๆ เร็วๆเข้า จะถึงเวลากำหนดส่งแล้ว ด้านหลังของโรงแรมชื่อดัง เสียงพนักงานขนของกำลงทำงานอย่างแข็งขันแข็งกับเวลาที่ถูกกำหนดไว้ รอบๆมีตำรวจคอยเดินตรวจตราอยู่มากพอสมควรบ่งบอกให้รู้ถึงความสำคัญของของที่กำลังได้รับการเคลื่อนย้ายอยู่ได้เป็นอย่างดี

คนเยอะเหมือนกันนะเนี่ย คุมิมองไปรอบๆบริเวณจากข้างในรถสปอร์ตบริเวณข้างคนขับ

เอายังไงดีหละ โทโมฮิสะหันไปถามซึบาสะที่นั่งอยู่เบาะหลัง ดวงตาสีน้ำตาลของซึบาสะมองไปรอบๆเพื่อประเมินสถานการณ์

ขับตามไปก่อนละกัน ตำรวจรวมทั้งคนมากๆมายที่กำลังทำงานอยู่ทำให้การไปเอาหินศักดิ์สิทธิ์ทำได้ยาก ถึงจะเป็นเทพ มีพลังมากมายแต่ก็ใช่ว่าจะใช้พลังพร่ำเพรื่อโดยไม่คำนึงถึงความเหมาะสมได้

จะถึงรึยัง ซึบาสะถามขึ้นหลังจากที่ขับรถตามรถที่ใช้ขนเทพีมาได้กว่าชั่วโมง

ใกล้แล้วหละ โทโมฮิสะหันมาตอบ

ทำให้เมฆบังท้องฟ้าให้มืดๆซักพักนึงได้รึเปล่า เดี๋ยวนายขับตามไปเรื่อยๆนั่นแหละ ถ้าเห็นท่าไม่ดีแล้วจะเรียกผมของคนที่พุดยาวขึ้นเล็กน้อย เสื้อผ้าปกติที่ใส่อยู่ค่อยๆเปลี่ยนเป็นชุดสีน้ำตาลไหม้ที่ขับผิวของเจ้าตัวให้ดูดีขึ้นไปอีก ปีกสีขาวสะอาดแผ่ออกจากหลังกลายเป็นเทพรักอิสระที่งดงามยิ่งกว่าใคร คนที่อยู่ข้างตัวของโทโมฮิสะเองก็เหมือนกัน ผมยาวสีทองสยายออกเล็กน้อย ชุดสีแดงเพลิงค่อยๆปรากฏแทนที่ ดวงตากลมโตที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอางค์สีเข้มกลายเป็นดวงตาเฉี่ยวคมที่เกิดจากธรรมชาติ ที่แก้มเนียนมีเครื่องประดับที่ห้อยลงมาจากผม หินสีแดงสดอันเป็นสัญลักษณ์ของเทพีแห่งไฟเรียบคู่ไปกับใบหน้าที่น่าดึงดูด กระแสลมร้อนๆแผ่ไปทั่วตัวรถ

ครับ ชั่วขณะที่บริเวณนั้นมืดลงช้าๆ สายลมอุ่นๆพัดออกจากรถ ก่อนที่เปลวไฟสีแดงเพลิงจะวาบขึ้นข้างที่นั่งคนขับ ยังไม่ทันที่เสียงเอะอะของพนักงานขับรถจะดังขึ้นด้วยควาตกใจที่อยู่ๆบริเวณรอบหน้าก็มืดจนเหมือนมีหมอกลง ดวงจันทร์ก็ปรากฏให้เห็นอีกครั้ง หมอกหนาที่บดบังเมื่อครู่หายไปเหมือนไม่เคยมีอยู่ บนหลังคาของรถที่มีเทพีล้ำค่า ปรากฏร่างในชุดสีน้ำตาลไหม้และชุดสีแดงเพลิง น้ำใสๆจากท้องฟ้าร่วงลงมากระทบกับกระจกรถ โทโมฮิสะยิ้มนิดๆก่อนจะไล้มือเบาๆ

...หินศักดิ์สิทธิ์ของเทพแห่งน้ำอยู่ใกล้เข้าไปทุกที...

***************

ฝากตัวด้วยนะครับ ชายหนุ่มผมสีทองก้มลงให้กับทีมงานที่รายล้อมอยู่รอบๆ ภายในห้องจัดแสดงที่ถุกตกแต่งให้บรรยากาศเหมือนโบสถ์โบราณ ชายหนุ่มคนเมื่อครุ่เดินไปหาอีกชายหนุ่มอีกคนที่ผิวขาวไม่แพ้กัน ดวงตาคมจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของอีกฝ่ายเมื่อรู้สึกว่าผมของอีกฝ่ายยาวขึ้นเล็กน้อย ดวงตาที่เคยเป็นสีน้ำตาลใสตอนนี้กลับแซมไปด้วยสีฟ้าอ่อนๆ

มีอะไรรึเปล่าเออิจิ คนที่ถูกถามส่ายหน้าเล็กน้อย ถึงจะตอบอีกฝ่ายไมได้ว่าความรู้สึกของพลังที่ตื่นตัวขึ้นตอนนี้มากจากไหน แต่คนที่ถูกเรียกว่าเออิจิก็ไม่ได้นิ่งเฉยไปเสียทีเดียว ดวงตาคมกวาดตามองไปรอบๆเพื่อหาอะไรบางอย่างที่ปลุกพลังในร่างให้ตื่น

งานของนายมาแล้ว พยายามเข้าหละ ทาคิซาว่า ดวงตาคมสะดุดอยู่ที่ลงไม้ขนาดใหญ่ที่กำลังถูกขนเข้าห้องมาอย่างระมัดระวังก่อนจะปรายสายตากลับมามองชายหนุ่มผมทองที่อยู่ตรงหน้า ริมฝีปากที่เจ้าตัวเม้มเอาไว้เพื่อระงับพลังที่เต้นพล่านอยู่ในตัวกล่าวกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นช่างภาพฝีมือดี

ชั้นขอออกไปข้างนอกหน่อยแล้วกัน ใบหน้าเรียบเฉยเดินออกไปข้างนอกไม่แม้แต่หันมามองคนที่พูดอยู่ด้วย คนรอบข้างที่กำลังทำงานอยู่ปรายตามองมาอย่างให้ความสนใจนิดๆ คนตัวขาวที่แสดงอารมณ์ง่ายกับคนตัวขาวอีกคนที่แทบจะไม่เคยมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า ด้วยริมฝีปากรูปกระจับที่เหมือนกันราวกับแกะ ถ้าไม่นับบุคลิกที่แตกต่าง คนสองคนคงจะเหมือนพี่น้องกันมากกว่าเพื่อนสนิทแห่งวงการการถ่ายภาพ

อ๊ะ!! เท้าของเออิจิชะงัก ความรู้สึกของพลังน้ำที่รุนแรงสาดเข้ามาในจิตใต้สำนึกในส่วนที่ตัวเขาเองยังควบคุมได้ไม่ดีนัก เหงื่อมากมายที่ไหลออกมาเมื่อสภาพร่างกายเริ่มที่จะไม่เป็นอย่างใจนึก แขนแข็งแรงเกาะอยู่กับเก้าอี้ใกล้ๆ มืออีกข้างกดลงไปบนตำแหน่งของหัวใจที่ตอนนี้เต้นแรงจนแทบจะระเบิด

เออิจิซังเป็นอะไรรึเปล่าค่ะ สต๊าฟผู้หญิงร้องขึ้นมาเมื่อสังเกตเห็นว่าคนที่กำลงจะเดินออกไปข้างนอกเมื่อครู่ ตอนนี้มีอาการหอบหนักจนน่ากลัวเหมือนคนไม่สบาย

เป็นอะไรรึเปล่า ทักกี้วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นอาการของเพื่อนแย่ลงไปถนัดตา พอเอื้อมมือไปแตะแขน กระแสรุนแรงก็ถูกส่งผ่านฝ่ามือขึ้นมาจนทำให้ร่างกายร้อนวาบตามไปด้วย

จะเรียกรถพยาบาลรึเปล่าค่ะ เสียงสต๊าฟคนหนึ่งถามขึ้นมา ทักกี้มองหน้าเพื่อนอย่างชั่งใจ พลางมองไปรอบๆ ทันทีที่ลังไม้ที่บรรจุเทพีถูกเปิดออก เออิจิที่อาการแย่อยู่แล้วเมื่อครู่ก็เสียการทรงตัว ต้องพิงตัวอยู่กลับผนัง ทักกี้จ้องปราดไปที่เทพีที่เขาต้องมาถ่ายในวันนี้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะสะดุดกับอัญมณีสีฟ้าด้านๆที่อยู่บริเวณตาของรูปปั้น

ทักกี้ มันอยู่แถวนี้ เร็ว เสียงหอบอายใจรุนแรงจนน่ากลัว ทักกี้หันกลับมามองเพื่อนก่อนจะตัดสินใจพาเออิจิออกไปจากตรงนี้ก่อน ถ้าเออิจิควบคุมพลังขึ้นมาไม่ได้เมื่อไหร่คงจะเป็นเรื่องแน่ๆ แขนแข็งแรงพาดเอาแขนของอีกฝ่ายขึ้นมา อาศัยช่วงที่สต๊าฟกำลังวิ่งหายาอย่างวุ่นวายใช้พล้งพาตัวเองออกมาจากห้องก่อนที่ที่นี่จะถูกน้ำท่วม

2bcon

พีเอส. เราชอบเพลงดาเมะมากๆเลย เป็นเพลงที่เท่ห์มากๆ(ถ้าไม่นับท่าเต้น) คือถ้าสังเกตจะเห็นว่าเนื้อร้องตรงภาษาอังกฤษกับภาษาญี่ปุ่ที่อยู่ข้างๆกันมันจะออกเสียงคล้ายๆกันหนะ


edit @ 2007/01/25 21:35:32

Comment

Comment:

Tweet


ตามอ่านของพี่มานานแล้วอ่ะค่ะ
ช๊อบชอบ
รักกี้กะซึบะที่สู๊ดเลย^^

#7 by nanynew -^- At 2007-02-18 01:00,
ตอนแรกเนบอกว่าฟิคเรื่องนี้จะเป็นแนวแฟนตาซีเราคิดว่าอ่านแล้วจะงงมากกว่านี้ซะอีก แต่ความจริงตอนนี้ก็ยังออกแนวงงอ่ะนะ แต่คงเหมือนที่คนแต่งบอก ตอนต่อ ๆ ไปคงเข้าใจมากขึ้น ฉะนั้นขอร้องหละค่ะรีบมาต่อเร็ว ๆ นะคะ เพื่อที่คนอ่านจะได้ไม่ต้องงงนานไง เอ๊ะ ! มันเกี่ยวกันไหมนี้ หุ หุ ขอบคุณมากนะคะ แต่คิดว่ายังไงก็ต้องสนุกแน่ ๆ เพราะเราชอบคู่เมนมากมาย
#6 by Smile (203.113.81.139) At 2007-01-28 15:35,
โอ นิยายแฟนตาซีเราว่าแต่งยากมากเลยอ่ะ แต่เรื่องนี้อ่านแล้วท่าทางสนุก ชอบค่ะ เป็นเทพด้วย จะติดตามตอนต่อไปนะคะ
#5 by Yohan Nefia At 2007-01-27 22:11,
สนุกค่ะ ชอบอ่านแนวนี้ แต่จะว่าไปก็ชอบอ่านทุกแนว เหอๆๆ น่าลุ้นว่าจะเป็นยังไงต่อไป มาต่อเร็วๆนะ
#4 by pikaboo (58.8.90.185) At 2007-01-27 02:15,
โอ้...ชอบอีกแล้วน้องฟ้า
แต่งฟิกมากี่เรื่อง พี่ชอบหมดเลย ฮ่าๆๆ
เฮียเล่นเปียโนด้วย กรี๊ดกร๊าด ชอบจัง
ตกลงทุกคนเป้นเทพกันหมดเลยใช่มั้ยเนี่ย
เอ่อ...โทโมะกับโทมะหรอ พี่เคยอ่านแต่โทมะกับโทโมะอะ เหอๆ
แต่ไม่เป็นไร อย่างนี้ก็อ่านได้ เพราะรู้สึกพีจังตอนนี้แมนจนกู่ไม่กลับแล้ว ฮ่าๆๆ
จะรออ่านตอนต่อไปนะจ๊ะ
#3 by Natsu* (203.113.38.12) At 2007-01-26 22:17,
เป็นฟิกที่แปลกใหม่ดีค่ะ แถมคุณนายเล่นเปียโนด้วย ชอบจังเลย
เฮียต้องมีความเกี่ยวข้องอะไรกับหินศักดิ์สิทธิ์แน่ ๆ เลย
ต้องติดตาม ๆ เราก็ชอบเพลง ดาเมะเหมือนกันค่ะ แต่ท่าเต้นก็น่ารักนะ
#2 by ayu_takky (203.114.102.112) At 2007-01-25 23:13,
สองยุคปนกันใช่มั๊ยหว่า?
อ๊ายยย ชอบซึที่ดีดเปียโนจริงๆเลย ไม่ว่าเรื่องไหนก็ดูดีได้ทั้งนั้น (555+)

สนุกดีๆค่ะ ><
#1 by Tatsu_Yama (124.157.154.218) At 2007-01-25 20:27,